Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1541 K.2018/7011

Taraflar arasında görülen ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 28/09/2016 tarih ve 2014/401 E-2016/298 K. sayılı dosyasında verilen kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 01/02/2017 tarih ve 2017/28-2017/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın davacı şirketin eski ortağı olduğunu, 08.05.2014 tarihinde hisselerini diğer ortağa devrederek şirketten ayrıldığını, adı geçenin taraflar arasında yapılan 08.05.2014 tarihli sözleşmeyle, ... tanıtım işareti ve markasını ticari faaliyetinde hiçbir şekilde kullanmayacağını taahhüt etmesine rağmen, kurucusu olduğu diğer davalı şirketin logosunda ve almış olduğu internet alan adları ve e-posta adreslerinde bu ibareyi kullandığını, zikredilen eylemlerin davacıya ait ‘...’ esas ve ayırt edici unsurlu markalara tecavüz ve haksız rekabet niteliğinde olduğunu ileri sürerek,

davalıların müvekkilinin markasına ve ticaret unvanına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, durdurulmasını, men'ini, davalının anılan alan adlarına erişiminin engellenmesini, belirsiz alacak davası hükümleri kapsamında 1.000,00 TL maddi tazminatın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, yetkili ve görevli mahkemenin ... Ticaret Mahkemesi olduğunu, taraflar arasında yapılan 08.05.2014 tarihli ibra sözleşmesi ile tarafların birbirlerini geçmişe yönelik olarak ibra ettiklerini, tecavüzlü olduğu iddia edilen logo ve alan adlarının ibradan önce oluşturulduğunu, logo ve internet alan adlarının davacı markalarına tecavüz eder nitelikte bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının tescilli ticaret unvanı ve markalarının ayırıcı unsurunun ... ibaresinden, davalı şirketin ticaret unvanının ayırıcı unsurunun ise ... ibaresinden oluştuğu, davalıların gerçekleştirdikleri ticari faaliyetlerde ve almış oldukları internet alan adları ve e-posta adreslerinde tanıtım işareti olarak ... ibaresini değil, anılan sözcüğü ... ve ... şeklinde ikiye ayırarak, ... ibaresi geri, ...

ibaresi ön planda olacak şekilde kullanmak suretiyle davacının marka ve ticaret unvanı tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yarattıkları, davacının marka hakkına tecavüz edilmesi sebebi ile talep ettiği maddi tazminatın 556 sayılı KHK'nın 66/2-a maddesine göre hesaplanmasını tercih ettiği, buna göre, talep edilebilecek yoksun kalınan kazanç miktarının 9.000,00 TL olarak belirlendiği ancak davacının belirsiz alacak davası olarak davada talebini tahkikat aşaması tamamlanıncaya kadar artırmaması sebebiyle dava dilekçesinde yer alan miktarın hüküm altına alındığı,

davalı vekilinin, HMK'da yazılı bir nedene dayanmayan ve inandırıcı delillerle desteklenmeyen hakimin reddi isteminin merciye gönderilmeye değer bulunmayıp, HMK'nın 41. maddesi uyarınca reddedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların eylemlerinin davacının marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile haksız eylemlerinin men'ine, durdurulmasına ve önlenmesine, 1.000,00 TL maddi tazminatın 27.06.2014 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

hüküm özetinin, masrafı davalılara ait olmak üzere tüm Türkiye'de yayımlanan gazetelerden birinde bir defa ilanına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının marka hakkına da dayanması ve 556 sayılı KHK'nın 63. maddesi uyarınca marka hakkına dayalı olarak açılacak davaların davacının yerleşim yeri mahkemesinde de görülebileceği göz önüne alındığında ilk derece mahkemesinin görevli ve yetkili olduğu,

davacının, marka hakkına tecavüz yanında haksız rekabet hükümlerine de dayanması sebebiyle hakimin tarafların ticari defterlerinin incelenmesine re'sen karar verebileceği, davacının, maddi tazminat talebinin 556 sayılı KHK’nın 66/2-a maddesine göre belirlenmesini istemesi karşısında, anılan hesaplamanın yapılabilmesi için davacı defterlerinin incelenmesinin zorunlu olduğu,

ayrıca, HMK’nın 145. maddesine göre, mahkemenin, yargılamayı geciktirme amacı taşımaması kaydıyla sonradan delil gösterilmesine izin verebileceği, 08.05.2014 tarihli ibranamenin 3. paragrafında, davalı ... 'in "İde" ibaresini hiçbir koşulda kullanmayacağını taahhüt ettiği, her ne kadar anılan ibranamenin 5. paragrafında tarafların bu güne kadar olan işlemlerden dolayı birbirlerini ibra ettikleri yazılı ise de dava konusu tecavüz eylemlerinin ibraname tarihinden sonra gerçekleştiği,

inandırıcı delillerle desteklenmeyen hakimin reddi talebinin mercine gönderilmeksizin reddedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.