Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/173 K.2018/6944

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2016 tarih ve 2014/141-2016/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının çiçek ve bitki bakımı sektöründe faaliyet gösterdiğini, ticaret unvanında yer alan ve çiçek ve bitki bakımı ürünlerinde yoğun kullanım sonucu dünya çapında tanınmış hale gelen ... markasının sahibi olduğunu, ... markasını Türkiye’de ilk kez 1985 yılında 84481 sayı ile tescil ettirdiğini, ayrıca ... markası için 2008 13290 ve 2012 11582 sayılı tescilleri bulunduğunu, bu ibare üzerinde müktesep hakkının olduğunu, davacının 05.sınıfta 2012/38462 sayı ile “...” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu,

davalı şirketin 2005/40765 sayılı "..." ve 2005/07276 sayılı "...MED" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek, başvurularının reddine karar verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu iddia ederek ... kararının iptali ile marka başvurusunun davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı kararın hukuka uygun olduğunu, markalar arasında iltibas oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2012/38462 sayılı “...” ibareli başvurusu ile davalının 2005/40765 sayılı "..." ibareli markası kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı ve benzer mal ve hizmetlere ilişkin olduğu, ibarelerin benzer olduğu, ortalama bir tüketicinin iki markayı aynı işletmeye ait seri markalar ya da farklı işletmelere ait ilişkili markalar sanabileceği, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b kapsamında iltibas oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusunun reddine ilişkin ... kararının iptali ile markanın tescili istemine ilişkin olup, Mahkemece davacının 01, 03, 05 ve 31. sınıf mallar için 2012/38462 sayılı ‘...’ ibareli marka başvurusu ile davalının itiraza mesnet 2005/40765 sayılı ‘...’ ibareli markası kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı olduğu, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b. maddesi anlamında karıştırılmaya yol açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, Mahkemenin bu gerekçesi doğru ise de, davacı vekili, yargılama sırasında ve temyiz aşamasında aynı ibareli önceki tarihli markalarının olduğunu ve müktesep hakkının oluştuğunu, marka başvurusunun bu nedenle tescil edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Yargılama sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi incelemesinde, davacının önceki tarihli 1985/84481 ve 2008/13290 sayılı ve aynı ibareli markaları ile dava konusu marka başvurusunun farklı sınıflarda farklı mal ve hizmetlere ilişkin olduğu, bu nedenle müktesep hakkının oluşmayacağı rapor edilmiş, Mahkemece de rapora uygun olarak davanın reddine karar verilmiştir.

Marka sahibinin tescil ettirdiği ve nizasız olarak uzun yıllardır kullandığı markasını, aynı mal ve hizmetler yönünden kullanmak amacıyla yeni bir marka tescil ettirmek istemesi, markasını gençleştirmesi ve seri marka oluşturması onun müktesep hakkı kapsamına girer. Bununla birlikte oluşturacağı yeni markada, başkaları tarafından tescil ettirilmiş olan markaya da yanaşma olmaması gerekir.

Somut olayda davacının 1985 ve 2008 tarihli markalarındaki malların, dava konusu 2012 tarihli markada yer alan mallarla aynı tür mallar olup olmadığı hususunda, aralarında zirai mücadele alanında uzman ... mühendisi bilirkişinin de bulunduğu heyetten rapor alınması veya mevcut heyete bu vasfı haiz bilirkişi eklenerek denetime elverişli ek rapor alınması, dava konusu başvuru markasındaki mallar ile önceki markaların kapsamındaki malların karşılaştırılması ve aynı tür mallar olduğunun tespiti halinde müktesep hakkın varlığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken kontrole elverişli olmayan yetersiz Bilirkişi Raporuna istinaden karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın yazılı gerekçelerle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.