Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1789 K.2018/7339

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/11/2016 tarih ve 2014/1008-2016/475 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kuruma ait lokomotiv ile çekilmekte olan vagonlar arasında bulunan davalı şirkete ait vagonun raydan çıkması neticesinde meydana gelen kazada müvekkili kurumun zarara uğradığını belirterek 10.000,00 TL maddi tazminatın talep tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla talep sonucunu toplam 123.361,96 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kazanın davalı şirkete ait vagonun tamponunun uygun şekilde kaynak yapılmadığı için kopması ve makas içine düşerek vagonların raydan çıkması sonucu meydana geldiği, somut olayda davalı şirketin %100 oranında tam kusurlu olduğu,

davalının hasar nedeniyle yapılan masrafların tazmini ile yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.525,00 TL’nin 2.500,00 TL’lik kısmının dava tarihinden, 3.025,00 TL’lik kısmın ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren, derayı kaldırmak için harcanan 1389,24 TL işçilik giderinden 1.000,00 TL’lik kısmın dava tarihinden itibaren, 389,24 TL’lik kısmın ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren, hasarlı yolun düzeltilmesi için kullanılan malzeme ve işçilik gideri olan 72.316,30 TL'nin 4000,00 TL’lik kısmının dava tarihinden itibaren, 68316,30 TL’lik kısmın ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren,

sinyalizisyon malzeme ve işçilik gideri olan 44.131,42 TL’nin 2500,00 TL’lik kısmının dava tarihinden itibaren, 41.631,42 TL’lik kısmın ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, tren kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarda özetlendiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu kazanın davalı şirkete ait vagonun tamponunun uygun şekilde kaynak yapılmaması nedeniyle kopması ve makas içine düşerek vagonların raydan çıkmasına neden olması sonucunda meydana geldiği ve olayda davalı şirketin %100 oranında tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayıp, davalı tarafın ileri sürdüğü kazanın oluşumuna trenin hızlı seyretmesinin sebep olduğuna yönelik itirazı ve diğer ciddi itirazlarına yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda, alanında uzman yeni bir bilirkişiden veya bilirkişi heyetinden rapor alınarak davalı tarafın rapora yönelik ciddi itirazları karşılanarak, varsa davacı zararının ve buna yönelik talep edilen miktarın yerinde olup olmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili 26.02.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 123.361,96 TL'ye yükseltmiş ve mahkemece de ıslahla artırılan bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Islah tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 177. maddesinde ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği düzenlenmiştir. Yine, mülga 1086 sayılı HUMK 84. maddesi de aynı mahiyettedir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E- 2016/1 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, davacı vekili tarafından bozma sonrası ıslah edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.