Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1824 K.2017/3628

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/1659-2015/376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin halen davalı ... Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, diğer ortak ...'nın tüm mali yükü müvekkili üzerine yıktığını, sorumluluk almaktan imtina etmesi nedeni ile mevcut şartlarda ortaklık amacının gerçekleşmesi imkanının olmadığını, müvekkilinin 391.363,75 TL şirkete borç verdiğini, diğer ortağın bu bedeli müvekkiline iade etmediğini, yine müvekkilinin davalı şirketin 40.000,00 TL prim borçlarını şahsi hesabından ödediğini, diğer ortağın müvekkiline yaptığı işler ile ilgili bilgi vermediğini, müvekkilinin uğradığı zarar nedeni ile davalı şirket aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, müvekkilinin ortaklıktan çıkmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ortağın ortaklıktan çıkma talebinin haklı sebeplere dayanmadığı, davalı şirketin 31.12.2011 tarihli bilançoya göre eksi (-) 21.557,78 TL borca batık olduğu, şirket tarafından 2012 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin verilmemiş olmasının şirketi bir takım ciddi vergisel yaptırımlara maruz bırakacağı;

davacı ortağın, davalı şirketin üçüncü şahıslara ve kamu kurumlarına olan sorumluluklarını yerine getirmeden şirket ortaklığından çıkma talebinin yerinde olmayacağı, davalı şirketin 31.12.2011 tarihli yevmiye kapanış maddesinde yer alan 331. ortaklara borçlar toplamı olan 550.729,36 TL bakiyenin ne kadarının davacıya ne kadarının diğer ortağa ait olduğunun anlaşılamadığı, davalı şirketin 2007 yılından 2011 yılına kadar devamlı zarar ettiği, bunun süreklilik arz ettiği, kâr dağıtımının da mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemenin müdür atama yetkisi bulunmamakta ise de, hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin davalı şirkete kayyım atanmasından önceki hukuki duruma dönülmesine ilişkin bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.