Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1954 K.2019/167

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2015 gün ve 2015/336-2015/390 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/01/2017 gün ve 2015/12349-2017/271 sayılı kararı aleyhinde davalı ... ve borcu üstlenen ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş. ... Şubesi’ne 17.11.1999 tarihinde %26 faiz oranı ile 16.05.2000 vadeli olarak 46.000,00 USD yatırdığını, parasını çekmek istediğinde paranın ... Bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatının olmadığını ileri sürerek, 51.946,00 USD’nin (46.000,00 USD’si ana para, 5.946,00 USD’si vade tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere) vade tarihi olan 16.05.2000 tarihi itibariyle TL karşılığı olan 32.041,00 TL’nin bu tarihten itibaren tahsil tarihine kadar 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi gereğince işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve borcu üstlenen ... vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ... ve borcu üstlenen ... vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... ve borcu üstlenen ... vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... ve borcu üstlenen ... vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.