Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2341 K.2017/4186

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 17/04/2014 tarih ve 2013/603-2014/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar Kemal Taürakçı ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 04.06.1992 tarihinde davalılardan ... ve dava dış ile birlikte merkezi kurduklarını, şirketin 1994 yılından beri kendi yaptırdığı isimli yat'a sahip olduğunu, bu yatın değerinin yaklaşık 600.000 DM olduğunu, 23.06.2000 tarihli toplantıda davalılara şirketi temsil yetkisi verildiğini, ancak bu yetkinin kötüniyetli kullanıldığını, yat'ın davalılardan ...'nun baldızı olan davalı ...'a değerinin çok altında bir bedelle satıldığını bilahare öğrendiklerini, bu satıştan müvekkilerinin bilgisinin olmadığını, ayrıca yatın teşvikli olduğunu ve teşvik kapatılmadan satılamayacağını,

ancak sonradan yapılan araştırmalarda ise yat'a ilişkin teşvik'in kapatılması için 27.11.2000 tarihli yönetim kurulunda karar alındığını, ancak bu kararın altındaki imzanın müvekkillerine ait olmadığını, bu nedenle müvekkillerinden ... tarafından ilgililer hakkında şikayette bulunulduğunu, 2011/181-180 D.İş sayılı dosyasında yaptırdıkları tespite göre yatın rayiç değerinin 175.000 DM olarak tespit edildiğini, ancak yatın ...'a 60.000 TL'ye satıldığını bu miktarın gerçeği yansıtmadığını,

60.000 TL satış bedelinin 11.03.2001 tarihinden itibaren birer aylık süreyle çeşitli miktarlarda olmak üzere toplam 59.000 TL olarak kasa hesabına işlendiğini, bu ./..

paranın bankaya yatmadığını, bu nedenle çıkışının da şüpheli olduğunu, ileri sürerek Harem 1 adındaki yatın mülkiyetinin şirkete ait olduğunun tespiti ile yatın satışının iptaline ve şirket adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde 50.000 Euro'nun 08.05.2001 tarihinden itibaren faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki TL karşılığının davalılardan dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile şirkete ödenmesine, şartlar oluştuğundan şirketin fesih ve tasfiyesine, bu konuda tasfiye memurunun tayinine, tasfiye başlayana kadar şirketin tayin edilecek kayyum tarafından yönetilmesine, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat taleplerinin saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketle bir ilişkisinin bulunmadığını, davalı şirkete ait adındaki yatın şirket tarafından uzun süredir satılığa çıkartıldığını, müvekkilinin ise bu yatı 15.03.2011 tarihinde 60.000 TL bedelle satın aldığını, müvekkilinin bu yatı satın almadan önce davacılar ile konuşarak satın aldığını, davacıların yatın satılacağından haberlerinin olduğunu, davacıların yatın gerçek değerinin çok altında satıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, teknenin satıldığı dönemde Şubat 2001 krizinin çıktığını ve büyük kur dalgalanmalarının yaşandığını, müvekkiline karşı dava açılmasına karşın dava şartlarının oluşmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davacılardan ...'un yönetim kurulu başkanı, diğer davacı ...'nın ise yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin tüm faaliyetlerinden haberlerinin bulunduğunu, teknenin satışı hakkında da bilgi sahibi olduklarını, keza bu teknenin uzun zamandır satılmak istendiğini, ...'a yapılan satışın pazarlık usulü ile gerçekleştiğini, satış bedelinin şirket borçlarının ödenmesinde kullanıldığını, keza şirketin acilen ödenmesi gereken borçlarının bulunduğunu, kendilerinin özverili çalışmaları sonucunda şirketin borçlarının asgariye indirildiğini, teknenin satışı için teşvikin kapatılması gibi bir şartın olmadığını, talep edilen tazminatı ve şirketin tasfiyesini kabul etmediklerini, savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; dava konusunun TTK'nın 309. maddesine dayalı şirket yöneticilerinin eylemleri ile şirket zararına sebebiyet verdiğinden tazminat istemi ile şirketin feshine karar verilmesi olup, davalıların şirkete ait yatı satış tarihi itibarıyla 43.642,80 TL zararla sattıklarının bilirkişi raporu ile belgelendiği, davalılar ... ve ...'dan 43.642,80 TL'nin 08.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile ödenmesine,

davalı ... yönünden davanın reddine, davalı Şirketin fesih ve tasfiyesi bakımından yapılan değerlendirmede de dava tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nın 435. maddesinde umumi heyet toplanamazsa mahkemenin şirketin durumunu kanuna uygun hale getirmesi için münasip bir müddet tayin edeceği, buna rağmen durum düzelmezse şirketin feshine karar verileceği yazılı ise de, davacıların yönetim kurulu başkan ve üyesi olduğu, genel kurulun toplanması için çağrı yapabilecekleri, bu yetkiyi kullanmadan davayı açmalarının dürüstlük kuralına uygun olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davalı fesih ve tasfiyesi isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar ... ve vekili etmiştir. 1- Dava, feshi ile yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalı şirket yargılamanın devamı sırasında 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca 18/07/2013 tarihinde resen ticaret sicilden terkin edilmiştir. Bu durumda, öncelikle davalı şirket ihya edilmeden ve usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

./..

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.