Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2934 K.2019/2029

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/03/2017 tarih ve 2014/369-2017/228 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 12.03.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, istenildiği an geri verileceği ve yüksek faiz vaadi ile davalıların müvekkilinden 48.700 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin parasını geri almak istediğinde davalılar tarafından ödeme yapılmadığını, davalı şirketin mevduat toplama faaliyetinin Bankalar Kanunu, TTK, SPK. ve BK. maddelerine aykırı olduğunu, bu nedenle müvekkiline geçerli bir hisse senedi devrinin olmadığının tesbiti ile 51.054,78 TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında anonim şirket ortaklığı ilişkisi olmadığı açık olduğundan ve davalı şirketin kendisinin SPK 'na verdiği 18/03/2003 tarihli dilekçesi ve 23/01/2003 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu CD 'lerden anlaşıldığı üzere davacı, davalı şirkete 48.700,00 DEM (...

Markı) ... olup SPK listesindeki parasal miktar, makbuz tarih ve numarası ile davacının sunduğu makbuzun parasal miktarı, tarih ve numarası uyumlu olduğundan taraflar arasında şirket ortaklığı ilişkisi hukuken mevcut olmadığından davacının verdiği parayı geri almaya hakkı olduğundan davalı taraf aldığı parayı davacıya iade etmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 48.231,12 TL 'nin dava tarihi olan 13/11/2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... temyiz etmiştir. 1- 27.03.2017 günlü gerekçeli kararın davalı ... vekiline 10.05.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğine rağmen, kararın yasal temyiz süresi geçtikten sonra 30.05.2017 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşıldığından davalı ...'in temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise. Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalıya ihtarname göndererek lütuf süresi tanıdığı ancak, kesin süre içerisinde ihtarnamenin tebliğine ilişkin belgeyi sunmadığından davalının dava tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilmiş ise de, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen 21.5.2008 tarihli noter ihtarında, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işlemiş faiziyle birlikte ödeme talebinde bulunulduğunun ve bu itibarla anılan ihtarnamenin atıfet mehli niteliğinde bulunmadığının anlaşılması karşısında,

mahkemece davalı eylemlerinin haksız fiil teşkil ettiği nazara alınarak dava konusu 30.000 DM'nin davacıdan tahsil edildiği 29.7.1999 ve 18.700 DM'nin de tahsil edildiği 01.01.2000 tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.