Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3038 K.2018/2155

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2016 tarih ve 2014/474-2016/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı bankadan son ... yıl içinde farklı tarihlerde toplamda 100.000,00 TL kredi kullandığını, kendisinde dosya masrafı, ipotek tesisi, ekspertiz ücreti ve yapılandırma masrafı tahsil edildiğini, alınan masrafların haksız ve hukuka aykırı olup haksız şart niteliğinde olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.275 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 4.109,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, ticari krediler kapsamında bankanın verdiği hizmet karşılığında ücret talep edebileceğini, sözleşmelerde yer alan ücret ve komisyon tahsiline ilişkin hükümlerin haksız şart olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı bankadan 2008-2013 yılları arasında kullandığı krediler nedeniyle toplam 4.109,52 TL masraf kesintisi yapıldığı, tahsil edilen ücret toplamının haksız şart niteliğinde olduğu, taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu her türlü sözleşmede yer alan haksız şartların tüketici için bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.275,00 TL'nin dava tarihinden, geri kalan ....834,52 TL'nin ıslah tarihi olan .../01/2016 tarihinde itibaren işleyecek avans faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının farklı tarihlerde kullanmış olduğu krediler nedeniyle komisyon, masraf, ipotek tesis ücreti ve kredi tahsis ücreti gibi değişik adı altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, taraflar arasında birden fazla ticari kredi sözleşmesi imzalandığı, kesintilerin bir kısmının 818 sayılı BK’nın yürürlükte olduğu dönemde, bir kısmının da 6098 sayılı TBK döneminde yapıldığı anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK'nin yürürlük tarihi olan 01/07/2012 tarihinden önce akdedilmiş sözleşmeler bakımından, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 1. maddesi uyarınca ''Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır.

Ancak, Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.'' Bu bakımdan, kredi sözleşmelerinin akdedildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, kullandırılan kredilerin niteliği ve sözleşmede komisyon ve masraf alınabileceğine dair açık düzenleme ve oran bulunup bulunmadığının tespiti ile diğer bankaların uygulamalarında aynı tür kredi işlemlerindeki uygulamaları ve komisyon ve istihbarat ücreti adı altında yapılan kesinti oranları gözetilerek,

davalı bankanın çeşitli adlar altında kesinti yapmakta haklı olup olmadığı, yapılan kesinti miktarının uygun olup olmadığı ve davacıya iadesi gereken miktar bulunup bulunmadığı hususlarında değerlendirme yapılması.

6098 sayılı TBK döneminde akdedilen sözleşmeler hakkında ise, kredi sözleşmelerinin hükümleri ve banka kayıtları gözetilerek, masraf kalemlerinin bankaca verilen bir hizmetin karşılığı olup olmadığı, davalı bankaca alınabileceği öngörülen masraf ve komisyon ücretlerine ilişkin düzenlemelerin genel işlem koşulu denetimine tabi tutulması, davalı banka tarafından tahsil edilen tutarların emsal uygulamalara uygun olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılması,

gerektiği takdirde oluşturulacak uzman bilirkişi heyetinden rapor alınıp, tüm bu hususlar birlikte tartışılmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.