KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/3397 E., 2019/2868 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2019
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/10/2015 gün ve 2014/342 - 2015/681 sayılı kararı onayan Dairenin 25/05/2017 gün ve 2016/13665 - 2017/3074 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, sigortalı Nobel İlaç Pazarlama ve Sanayi Ltd. Şti.'nin ...'dan ithal ettiği Epobel isimli ilaç emtiasının ...-Türkiye arasındaki nakliyesinin her türlü nakliye rizikolarına karşı nakliyat sigorta poliçesi ile güvence altına alındığını, emtianın davalılar tarafından üstlenilen taşıma sırasında uygun ısı koşullarında taşınmaması sebebiyle bozulduğunu ve insan sağlığı açısından kullanılmasının mümkün olmadığının belirlendiğini ileri sürerek, 1.629.352 TL'nın 28.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 80.113,45 TL'nın ödeme tarihi 28/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla, müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/3397, K. 2019/2868, 11 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama