Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4179 K.2019/3355

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/02/2015 gün ve 2014/10 - 2015/31 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/06/2017 gün ve 2016/4924 - 2017/3789 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 08/06/2012 tarihli belirli süreli telif sözleşmesi ile müvekkilinin Telegol programında yorumculuk görevini yerine getirdiğini, 1 yıllık sürenin sonunda tarafların karşılıklı olarak memnuniyetleri nedeniyle taraflar arasında protokol yapılarak ilişkinin ikinci yılın sonuna kadar uzatıldığını, davalının 27/11/2013 tarihinde haklı bir nedeni olmaksızın sözleşmeyi feshettiğini, bu durumda bakiye sözleşme süresi için davalının ödemesi gereken telif ücretlerinin davacıya ödenmesi gerektiğini, kanalın el değiştirmesi sonucunda yeni sahibi tarafından müvekkilinin kovulduğu yönünde çıkan haberlerin,

davacının kişilik haklarını zedelediğini, bundan dolayı manevi zararının da söz konusu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 30.000.- TL bakiye sözleşme bedelinin ve 50.000.- TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

KARŞI OY

Dava sözleşmenin feshinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Sözleşmede davalıya tek taraflı fesih hakkı tanınmış ise de, davalı ancak bu hakkını haklı sebebin varlığı halinde kullanılabilir. Davalı haklı sebepleri ileri sürüp kanıtlayamadığı için sözleşmenin haksız fesih edildiği anlaşılmaktadır.

Telegol programı için düzenlenen diğer sözleşmelerde de davalının sözleşmenin feshinde haklı olmadığı kabul edilerek sözleşmedeki cezai şartın tahsiline karar verilmiştir (11 HD. 2016/3618 E – 2017/2305 K.). Bu sözleşmelerde ki cezai şart dönme cezası niteliğinde olup, davacıların bu cezai şart dışında başka ücret istememesi mümkün değildir. Ancak davaya konu sözleşmede dönme cezası bulunmadığından, davacının yeni iş bulacağı tarihe kadar geçecek makul süre için ücret isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Bu nedenle sayın çoğunluğun bakiye ücret isteminin reddine dair yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin kararına yönelik davacının karar düzeltme isteminin reddi görüşüne katılamıyorum.