Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4231 K.2019/3667

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/04/2015 gün ve 2014/399 - 2015/113 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/04/2017 gün ve 2015/14435-2017/2193 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 2013/34123 sayılı "ŞOK KAMPANYA" ibareli 29, 30, 32 ve 35. sınıflar bakımından yaptığı başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-c-d bentleri uyarınca reddedildiğini, halbuki dava konusu işaretin tescil edilebilecek işaretlerden olduğunu, "ŞOK" kelimesinin ayırt edici niteliğinin bulunduğunu, 1995 yılından beri zincir marketçilik sektöründe faaliyette bulunan davacının ticaret unvanı ve işletme adının esas unsuru olduğunu, "ŞOK KAMPANYA" ibaresinin hiçbir mal/hizmetin cinsini, kalitesini, çeşidini, vasfını, amacını, değerini ya da coğrafi kaynağını münhasır olarak belirtmediğini, "ŞOK" markasının davacının çatı markası olduğunu iddia ederek TPMK YİDK’nın 2014-M-9225 sayılı kararının iptaline ve marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.