Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4562 K.2017/6587

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/11/2015 tarih ve 2015/41-2015/780 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada açtığı vadeli döviz hesabında 03.09.2005 tarihinde 19.864,94 Euro bulunduğunun banka çalışanı tarafından el ile hesap cüzdanına işlendiğini, 2009 yılı itibariyle hesapta 22.141,84 Euro'nun bulunması gerektiğini, ancak banka görevlisi tarafından sahte imza ile paranın çekilerek 13.11.2003 tarihinde hesabın kapatıldığının anlaşıldığını, tediye fişindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 15.05.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 46.490,15 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, 1993 yılına kadar olan hesap hareketlerinin Banka mevzuatına uygun bir şekilde bilgisayarla işlendiğini, 1995 ve 2005 tarihli iki adet hesap hareketinin ise elle yazıldığını, müvekkilinin kayıtlarına göre 13.11.2003 tarihinde mevduatın tümüyle çekilerek hesabın kapatıldığını, davacının elinde bulunan ve banka mevzuatına uygun olmayan hesap cüzdanının mevduatı kanıtlamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu raporunda tediye fişindeki imzaların davacıya ait olmadığının belirtildiği, davacının bilgi ve rızası dışında mevduatının çekilerek hesabının kapatıldığı, davacı mudiye ait paranın davalı Banka çalışanı tarafından zimmetine geçirildiği, davalının, mevduatın iadesinden davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 40.123,21 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yanlış gösterilmesinin mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olmasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.