Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4845 K.2019/4635

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02/07/2014 gün ve 2013/764 - 2014/472 sayılı kararı onayan Daire'nin 27/02/2017 gün ve 2015/13065 - 2017/1126 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı adına düzenlediği vekaletname ile 2003'den 2006 yılına kadar gümrük işlerinin davalı tarafından yürütüldüğünü, 29.07.2005 gün ve 24141 sayılı beyannamede konu edilen malzemenin fiziki muayenesinde beyan edilen daha özel tanımlanamayan pozisyonun bulunduğunun tespit edildiğini, geçmişe doğru yapılan taramada 9 beyannamede daha benzer duruma rastlandığı ve 04.08.2005 günü Esenboğa Gümrük Müdürlüğü'ne bildirim yapılarak tahakkuk eden GV ve KDV'lerin ödendiğini, Gümrük Kanunun 234-1-a ve KDV Kanun 51. maddesine göre idarece salınan 3 kat para cezası için davalıdan sorumluluğunu yerine getirmesinin istendiğini,

davalıya keşide edilen ihtara rağmen ödeme yapmadığını müvekkilinin cezaları ödemek zorunda kaldığını, toplam ödenen ceza miktarının 37.296,60 TL olduğu, 622,89 TL ihtar gideri, 736,90 TL dava harcı gideri 3.846,50 TL de vekalet ücreti ödendiğini, bu nedenle toplam 42.502,89 TL'nin 1.083,00 TL'si için 15.03.2006'dan, kalan kısma dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.