Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5005 K.2019/4288

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22/10/2015 gün ve 2014/927 - 2015/694 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/09/2017 gün ve 2016/2189 - 2017/4440 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T.İş Bankası A.Ş.'nden dava konusu kredi alacaklarını temlik aldığını, anılan banka ile dava dışı Eco Soğutma Üretim Servis Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini ileri sürerek 525.296.- TL'nin (168.027.- TL asıl alacağa işleyecek) %80 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.