Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5252 K.2019/4707

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/04/2017 tarih ve 2014/862-2017/388 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 18.06.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ... A.Ş. ... Şubesi'ndeki hesabına 21.03.2007 tarihinde gelen 524.191,31 TL'lik havale tutarının, müvekkilinin talimatı ve onayı olmadan başka hesaba aktarılması neticesinde müvekkili şirketin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 10.000.- TL maddi ve 10.000.- TL manevi tazminatın, usulsüz gerçekleştirilen işlem tarihinden itibaren en yüksek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş 23/10/2009 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 524.191,31 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve dava konusu işlemin 21.03.2007 tarihinde gerçekleştiği dikkate alındığında davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin anılan meblağı davacı şirketin 20.03.2007 tarihli ödeme talimatına istinaden ve ardından bizzat şirket yetkilisi...'dan alınan teyit ile aralarında ticari ilişki bulunan İnter Uğur Tekstil A.Ş.'nin hesabına aktarıldığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 258 vd. maddeleri uyarınca faks yolu ile alınan talimatlarda müvekkili bankanın teyit alma zorunluluğunun bulunmadığını,

davacı şirketin müvekkili banka şubesinde hesap açtırırken ibraz ettiği imza sirkülerindeki şirket yetkilisi ...'a ait imza örnekleri ile şubeye gelen talimat faksındaki imzanın aynı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davacı firma tarafından dava dışı İnteruğur Tekstil Dış Ticaret ve Sanayi A.Ş arasında ticari ilişkinin bulunduğu, bu şirkete 542.722,36 TL borcunun bulunduğu, davalı bankada bulunan hesaba gelen paranın bu şirkete gönderildiği,

her ne kadar davalı bankaya faks yolu ile gelen talimatın teyidinin yapılmamış olması davalı bankanın kusuru ise de, davacının yakın miktarda borçlu olduğu bir firmaya .hesabındaki paranın yanlışlıkla gönderilmesinin tesadüf olarak kabul edilemeyeceği, davacı tarafından üçüncü şahıs olan İnteruğur Tekstil Dış Ticaret ve Sanayi A.Ş.'ye aylık 17.000,00 TL nakit ödeme yapıldığı iddiasına karşın ödemeye ilişkin herhangi bir belge sunulamadığı, bu ödemenin gerçek olup olmadığının da ispat edilemediği, davacının hesabına gelen paranın ihracat bedeli olduğu ve paranın gelmesinden yaklaşık 2 sene sonra davanın açıldığı,

bu durumun olayların günlük akışına uygun düşmediği, tüm bu hususlar dikkate alındığında davalıya gelen faks kaydının davacı tarafın talimatı olduğu, bu ödemenin de davacının talimatı ile yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davacının 2007 yılı bilançosu nazara alındığında cirosuna göre oldukça yüksek bir miktar olarak kabul edilebilecek dava konusu tutarın dava dışı şirkete gönderilme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında geçen sürenin makul bir süre olarak kabul edilemeyecek olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.