Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5426 K.2019/1997

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2016/27 E. - 2017/115 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ...

Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/10/20178 tarih ve 2017/885-2017/897 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “...” ibaresinin marka olarak tescili için davalı kuruma yaptığı başvuruya diğer davalı şirket tarafından “...+Şekil,”, "...+Şekil" ve “... ... Bankası A.Ş.+ŞEKİL” ibareli markalara dayalı olarak itiraz edildiğini, itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini ancak bu karara yapılan itirazın kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddedildiğini, oysa başvuru ile söz konusu markalar arasında benzerlik bulunmadığını, markaların karıştırılmayacağının açık olduğunu ileri sürerek, ...'in 2015-M-10589 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, iptali istenen kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, taraf markalarının kapsadıkları hizmetlerin birebir aynı olduklarını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, aralarında ekonomik bağlantı olduğunun zannedilmesi olasılığının yüksek olduğunu, başvurunun müvekkil markaları ile neredeyse aynı bulunduğunu, yazılış olarak görsel benzerliğin yanında telaffuz olarak da benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davacının "...varlikkiralama" ibareli başvurusu ile davalı şirketin "..." ibareli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu mal ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde,

davacının başvuru markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davalının "..." ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde öngörülen iltibas tehlikesinin oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

...

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvurunun banka kartları ve finansal hizmetler sınıflarında tescil ettirilmek istenildiği, bu mal ve hizmetlerin alıcıları yetişkin kimselerden oluşup, söz konusu mal ve hizmetler de daha fazla özen gösterilmesini ve satın alınması ya da yararlanılması için çok ciddi zaman ayrılmasını gerektirdiği,tüm bu hususlar da göz önünde tutularak davacının "..." ibareli başvurusu ile davalı şirketin "..." asıl unsurlu markaları karşılaştırıldığında, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.