Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/883 K.2019/562

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/11/2015 gün ve 2014/995-2015/936 sayılı kararı onayan Daire’nin .../.../2016 gün ve 2015/15738-2016/9601 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan genel kredi sözleşmesi gereğince 48 ay vadeli 1.400.000,00 CHF (İsviçre Frangı) kredi kullandığını, faiz oranının %7,92 olarak belirlendiği halde daha sonra bankanın faiz oranını %9,5 olarak uyguladığını, kredi borcunun 30.07.2010 tarihinde erken ödendiğini, davalı bankanın müvekkilinden %7 oranında komisyon uygulayarak kredi borcunun kapanmasını sağladığını, davalının uyguladığı oranın fahiş olduğunu ileri sürerek, 50.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.