KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1214 E., 2019/5730 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2019
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/04/2015 gün ve 2014/130-2015/156 sayılı kararı bozan Daire'nin 11/12/2017 gün ve 2016/5556 -2017/7062 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirkete ait işyerinde 28/02/2010 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiğini, dökülen ve zayi olan mallar nedeniyle 71.904,00 TL zararın oluştuğunu, işyerinin davalı şirkete sigortalı olması sebebiyle olaydan sonra davalıya haber verildiğini, dökülen ve zayi olan malların aradan geçen zaman içerisinde aşırı koku yapması nedeniyle şirket çalışanları tarafından sigorta acentesinin bilgisi dahilinde ve kolluğun tutmuş olduğu tutanağı da nazara alarak işyerinin temizlendiğini,
davalı şirketin dükkanın temizlenmiş olmasını ve hasar tespiti için imkan tanınmamasını gerekçe göstererek hasarın ödenmeyeceğini bildirdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tazminini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 48.346,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; hasar gören emtia bedelinin 55.120,88 TL olduğu ve %12 eksik sigorta söz konusu olduğundan 48.346,62 TL olarak hasar miktarının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ıslah ile artırılan talep gözetilerek 48.346,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1214, K. 2019/5730, 24 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama