Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1252 K.2019/5943

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/10/2015 gün ve 2015/2 - 2015/221 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/10/2017 gün ve 2016/3214 - 2017/5271 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında Telegol isimli spor programında 1 yıl süre için müvekkili ...'nun yorumcu olarak görev alması konusunda 01.07.2012 tarihli sözleşmenin imzalandığını, programının yayınının 30.06.2013 tarihinden sonra da devam ettirilip müvekkiline aylık ücretlerinin ödendiğini, bu durumda sözleşmenin bir yıl daha uzatılmış olduğunu, sözleşmenin sona erme tarihi olan 30.06.2014 tarihinden 7 ay önce, 27.11.2013 tarihinde usule ve yasaya aykırı olarak davalı tarafça feshedildiğini ileri sürerek kalan 7 aylık süreye ilişkin toplam 140.000 TL+KDV bakiye ücret bedelinin,

TBK'nin 438/3 maddesi gereği 6 aylık ücreti tutarı olan 120.000.- TL tazminatın, fazla çalışmalara ilişkin olarak şimdilik 5.000 TL + KDV'nin en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce, davacı şirket yönünden değişik gerekçe ile olmak üzere onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraflar arasında imzalanan 01.07.2012 tarihli ve bir yıl süreli sözleşmenin 30.06.2013 tarihinde sona ermesinden sonra 01.07.2013 tarihinde kurulan şifai nitelikteki sözleşme ilişkisinde davacı ....'nin taraf olmamasına göre, davacılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.