Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1270 K.2019/2546

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/07/2017 tarih ve 2016/324 E.-2017/278 K. sayılı kararın davalı şirket ve davalı TPMK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/12/2017 tarih ve 2017/1097- 2017/1153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "NEF" asıl unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, "NEF" tanıtım işaretiyle birçok itibarlı projeyi gerçekleştirildiğini, davalı şirketin ise "LEF YAPI" ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı kuruma başvurduğunu, bu başvuruya müvekkilince yapılan itirazın ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvuru konusu ibare ile müvekkili markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, ayrıca başvurunun, müvekkilinin tanınmışlık vasfı bulunan markalarının oluşturduğu güven ve itibardan haksız yararlanma amacı güden tamamen kötüniyetli bir başvuru olduğunu ileri sürerek ...'in 2016/M-6843 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, markalar arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının itirazına mesnet markaları ile müvekkilinin başvurusuna konu işaret arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibasa yol açabilecek düzeyde bir benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının itirazına mesnet seri markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "NEF" ibaresinden oluştuğu, diğer ibarelerin ayırt edicilikte önemlerinin bulunmadığı, anılan kelimenin 37. sınıf hizmetler bakımından ayırt edicilik vasfının bulunduğu, uzun süreli kullanım, tanıtım ve gerçekleştirilen itibarlı projeler sayesinde ayırt ediciliğinin artmış olduğu,

davalı başvurusunun asli unsurunun ise "LEF" ibaresinden oluştuğu, "LEF" asıl unsurlu başvuruyla "NEF" ibareli davacı markalarının görsel ve sescil olarak bıraktığı umumi intiba itibariyle bağlantı kurulabilecek derecede benzer bulundukları, "LEF" ve "NEF" sözcüklerinin ilk harflerinin farklı olmasının bağlantı kurmayı engelleyecek derecede ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, başvurunun, davacının seri nitelikteki "NEF" ibareli markalarının serisi içerisinde bir marka olarak algılanmasının kaçınılmaz olduğu, başvuru kapsamında yer alan 37.sınıftaki hizmetlerin tamamının davacı markalarının kapsamında aynen yer aldığı,

dava konusu başvurunun tescili halinde davacının markalarının elde ettiği bilinirlikten haksız yararlanılacağı gibi davalının, davacı ile aynı kalitede hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davacı markalarına mâl edeceği, bu şekilde davacının markalarının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'in 2016-M-6843 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.