KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1906 E., 2019/6427 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2019
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29/09/2015 gün ve 2014/616 - 2015/556 sayılı kararı bozan Daire'nin 14/11/2017 gün ve 2016/13672 - 2017/6179 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında alt imtiyaz sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalıya ait marketin Diasa Süpermarketi ismiyle işletileceğini, yine sözleşmenin sona ermesinden itibaren 1 yıl içinde aynı iş yerinde davalı tarafından market işletemeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin taraflar arasında imzalanan fesih anlaşması ile son bulduğunu, aynı düzenlemenin fesih anlaşmasında da bulunduğunu, fakat davalının söz konusu adreste marketçilik faaliyetlerine devam ettiğini, ileri sürerek davalının 1 yıllık süre boyunca rekabet yasağına aykırı davranışlardan men'ine, faaliyetlerinin durdurulmasına, 10.000.- TL maddi, 30.000.- TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; rekabet yasağı maddesinin Anayasa ve Borçlar Kanununa aykırı olduğunu, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1906, K. 2019/6427, 10 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama