Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1980 K.2019/3382

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15/02/2017 tarih ve 2015/319 E.- 2017/48 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2018 tarih ve 2018/15-2018/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tanınmış, "INTERPOWER" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı adına tescilli, 2008/49338 sayılı, “INTERPOWER” ibareli, 2009/29366 sayılı, “INT INTERPOWER + ŞEKİL” ibareli ve 2011/07800 sayılı, “INTERPOWER INT + ŞEKİL” ibareli markaların tescilinin kötüniyetli olarak yapıldığını, ayrıca 5 yıldan uzun süredir kullanılmadıklarını ileri sürerek, davalıya ait anılan markaların hükümsüzlüğünü ile sicilden terkinini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı tarafça eskiye dayalı kullanım, tanınmışlık, kötüniyet ve gerçek hak sahipliği iddialarının ispatlanamadığı, davalıya ait markalardan 2008/49338 ve 2009/29366 sayılı, "INTERPOWER" ve "INTERPOWER INT" ibareli markaların kullanılmaması nedeniyle hükümsüzlüğü talebinde bulunulabileceği, davalı tarafça sunulan delillerin, anılan markaların kullanımını ispatlayamadığı, 2011/7800 sayılı "INTERPOWER INT" ibareli markanın 04/04/2012 tarihinde tescil edildiği,

09/10/2015 dava tarihi itibariyle tescil tarihinden bu yana 5 yıllık süre geçmemiş olması nedeniyle bu marka bakımından kullanılmama nedeniye iptal iddiasının incelenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıya ait markalardan 2008/49338 ve 2009/29366 sayılı "INTERPOWER", "INTERPOWER INT" ibareli markaların kullanılmaması nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuşsa da ilk derece mahkemesi tarafından verilen 14.06.2017 tarihli ek kararla süresinde yapılmadığından bahisle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. Bu kez istinaf isteminin reddine dair verilen ek karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresi içerisinde 12.06.2017 tarihinde ...

Adliyesi Hukuk ve Ceza Mahkemeleri Ön Büro'ya verildiği ve görevli zabıt katibi tarafından da istinaf dilekçesinin havalesi yapıldığı, ancak, dilekçenin UYAP sistemine 14.06.2017 tarihinde işlendiği, Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 46/4. maddesine göre, kanun yolu başvurusu, kanun yolu dilekçesinin kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı bu nedenle, ilk derece mahkemesinin istinaf isteminin reddine dair kararın kaldırılarak istinaf itirazlarının incelenmesi gerektiği,

ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde davalı yana ait 2 adet markanın kullanmama nedeniyle hükümsüz kılındığı ancak, karar tarihinden sonra, Anayasa Mahkemesi’nin 14.12.2016 tarihli 2016/148 E. ve 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verildiği,

bahsi geçen iptal kararının kazanılmış hakları etkilememek kaydıyla derdest davalarda dikkate alınması gerekeceğinden, işbu dava dahil, 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca kullanmama nedenine dayalı olarak açılmış ve henüz kesinleşmemiş tüm davaların, kazanılmış hakları etkilememek kaydıyla, yasal açıdan dayanağını kaybettiği, dolayısıyla işbu davanın da aynı nedenle reddine karar verilmesi gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16.01.2017 gün ve 2016/14406 E.-2017/263 K. sayılı kararın da da aynı görüşün benimsendiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp,

yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.