Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2012 K.2019/3783

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/01/2017 tarih ve 2014/26 E. - 2017/33 K.

sayılı kararın asıl davada davalı/birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davada davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/1342-2018/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı/birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davada davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacının "Burn Blue Energy" ibareli markası bulunduğunu, davalı şirketin 2010/56752 sayılı "Blue Energizer" ibareli marka tescil başvurusuna benzerlik - karıştırılma nedenlerine dayanarak yaptıkları itirazın, davalı TPMK YİDK kararı ile 32. sınıf bakımından kısmen kabul edildiğini, diğer sınıflar bakımından ise red edildiğini, tescilinin devamına karar verilen emtiaların davacı marka kapsamındaki emtialarla doğrudan ilişkili emtialar olduğunu, davalı tarafından yapılan başvurunun iyi niyetli olmadığını ve davacıya ait markanın itibarından haksız yararlanabileceğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2013-M-1414 sayılı kararının iptaline, tescil edilmesi halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı şirket vekili, 556 sayılı KHK 8/1-b şartlarının gerçekleşmediğini savunarak asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada ise davalı TPMK YİDK'nın 27.11.2013 tarih ve 2013-M-1414 sayılı 32. sınıftaki kısmi ret kararının iptaline, 2010/56752 sayılı "Blue Energizer" ibareli marka başvurusunun tüm emtialar yönünden tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava yönünden, davacı markası ile davalı marka başvurusu arasında 33. sınıfta yer alan emtialar açısından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, buna karşın 29. sınıftaki içecek niteliğindeki "Her çeşit süt, ayran, kefir, süt oranı fazla sütlü içecekler, meyveli sütler, kımız" emtiaları açısından benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, birleşen dava yönünden ise taraf markaları benzer ve emtia listeleri ise reddedilen mallar yönünden aynı/aynı tür olduğundan YİDK kararının yerinde olduğu,

başvuru tarihinde davacı markasının tanınmış marka olmadığı, kötü niyet iddiasının ispatlanamdığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 2013-M-1414 sayılı kararının 29. sınıfta içecek niteliğindeki "Her çeşit süt, ayran kefir süt oranı fazla sütlü içecekler, meyveli sütler, kımız" emtiası yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2010/56752 sayılı “BLUE ENERGİZER” ibareli markanın bu ürünler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı/birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen dosya davalısı kurum vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı/birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen dosya davalısı kurum vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.