Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2075 K.2019/3775

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/1161-2017/620 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın, davalıların alt taşıyıcısı ve sürücüsü oldukları araçla Adana'dan Diyarbakır'a karayoluyla taşındığı sırada meydana gelen kaza neticesinde hasara uğradığını, kaza esnasında araç sürücüsü davalı ...'ın alkollü olduğunun da tespit edildiğini, hasar bedelini sigortalısına ödeyen müvekkilinin, bu bedelin davalılardan tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalıların haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili sürücünün kanında tespit edilen etanol miktarının herkeste bulunabilecek referans değerler içinde kaldığını, müvekkilinin taşıma sırasında alkol kullanmadığını, rücu koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı sigortacının ödemesine esas sigorta poliçesinde, taşımayı gerçekleştiren araç sürücüsünün alkol kullanmış olması durumunda hasar bedelinin sigorta ettirene ödendikten sonra araç sürücüsüne ve taşerona rücu edebileceği düzenlendiği, 26.02.2016 tarihli kusur raporuna göre sürücüsü ...'ın kaza saati ve alkol tespit saati birlikte değerlendirildiğinde 0,29 promil alkollü olduğu, bu miktarın yasal sınırın üzerinde olduğu,

rücu şartlarının somut olayda oluştuğu, tazminat tutarının 63.000,00 TL olacağı, takip tarihi itibariyle 1.831,37 TL faiz talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalıların Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2013/1712 esas sayılı takip dosyasına yönelik itirazlarının kısmen iptali ile 63.000,00 TL asıl alacak ve takip tarihine kadar işlemiş 1.831,37 TL faiz yönünden iptali ile takibin toplam 64.831,37 TL üzerinden devamına fazlaya ilişkin talebin reddine, şartları oluşmadığından davalıların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.