Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2129 K.2019/3725

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2015/120 E. - 2016/123 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/03/2018 tarih ve 2017/1691-2018/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

acı vekili; "GRIFFIN” markasını ilk ihdas eden ve 1995 yılından bu yana kullananın müvekkili olduğunu, 1992 yılında kurulduğunu ve sektöründe ABD, Avrupa ve Asya'da büyük bir bayi distribütör, perakendeci ağına sahip olduğunu, GRIFFIN markasının yaklaşık 20 yıldır kullanıldığını, www.griffintechnology.com internet sitesi üzerinden satış yapıldığını, müvekkilinin gerçek hak sahibi olup anılan ibareye ayırt edicilik ve tanınmışlık kazandırdığını, davalının ise kötü niyetli olarak 2013/9519 numaralı “GRIFFIN” ibareli markayı 9. sınıf ürünlerde tescil ettirdiğini, hükümsüzlüğünün gerektiğini ileri sürerek davalıya ait 2013/9519 sayılı 9. sınıf ürünlerde tescilli “GRIFFIN” ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamış, davalı vekili duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markanın, davacının tescilli ticari unvanı olup sunulan Apostill şerhli belge ekinde yurt dışında 14.10.1996 tarihinde kurulduğu, davalının tescil tarihinden çok önce markayı kullananın ve ticari sahada kullanarak bilinir hale getirenin davacı olduğu, davalının bu unvanı marka olarak tescil ettirmesinde haklı gerekçesinin bulunmadığı, bu hususta davalı tarafça delil sunulmadığı, davalının kötü niyetli olarak davacının haklı ününden yararlanma amacıyla dava konusu markayı tescil ettirdiğinin sabit olduğu,

davalının, davacının markasından haberdar olmadığının kabulünün mevcut deliller çerçevesinde mümkün olmadığı, tescilin, davacının itibarından haksız kazanç sağlayarak davacıya ait markanın ayırt edici karakterine zarar vereceği, 556 sayılı KHK 35. maddesi ve 4721 sayılı TMK 2. maddesi uyarınca hükümsüzlük koşullarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2013/9519 sayılı 9. sınıfta tescilli "GRIFFIN" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.