Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2284 K.2019/3981

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/11/2016 tarih ve 2015/232 E. - 2016/320 K. sayılı kararın davalı tpmk vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/1394-2018/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010/63157, 2010/63159, 99/020722, 2002/17878, 2003/19925, 2006/18092, 192077, 98/005008, 189921, 193574 ve 2002/05031 numaralı “LİNEN” ve “LİNENS” esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şahsın müvekkilinin markaları ile iltibas yaratacak şekilde çok yakın benzer “LİNEN” ibaresini dikkat çekici unsur olarak ihtiva eden “MAXX LİNEN+ŞEKİL” markasının 24. sınıfa giren emtialarda tescili için 21/11/2013 tarihinde 2013/94752 numarası ile başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’nın 2015-M-2788 sayılı kararı ile reddedildiğini,

davalının tescil talebinin kadim kullanma ve tanıtmadan doğan haklarına, tescilli markalardan faydalanma haklarına, tanınmış markaların bu tanınmışlığından faydalanma ve himayesini talep haklarına açıkça aykırılık ve tecavüz teşkil ettiğini, tescili talep edilen davalı markasındaki “LİNEN” ibaresinin müvekkili markaları ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu, tescilin karışıklık yaratacağını, “MAXX” ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, sıfat konumunda olup “LİNEN” ibaresini kuvvetlendirdiğini, davalı şahsın markasının davacının markalarının serisi niteliğinde algılanmasının muhtemel olduğunu,

davacının başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 20/04/2015 tarih 2015-M-2788 sayılı kararının 556 sayılı KHK 8/b, 8/4 ve 9/b maddeleri ile TMK 2 maddesine dayalı olarak iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...

BALCIOĞLU vekili, markalarına ayırt edicilik kazandıran kelimenin “MAXX” kelimesi olduğunu, bu farklılığın iltibas tehlikesini önleyebileceğini, “LİNEN” kelimesi anlam itibarıyla hizmetin adı, cinsi olduğundan 556 sayılı KHK 7/1-c bendi gereğince markanın asli unsuru olarak kullanılamayacağını, “LİNEN” markasının jenerik marka olduğunu, davacının bu adı tek başına elinde tutarak aynı ürünün diğer üreticilerine karşı haksız avantaj elde ettiğini, sağladığı inhisari hakla müvekkilinin ürünlerini ifade etme hakkını kısıtlamak istediğini, rekabet ortamına zarar verdiğini, “MAXX” kelimesinin Türkçede veya başka dilde anlamı bulunmayan,

yaratılmış ve ima edici niteliğe sahip olduğunu, müvekkilinin markasının biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibarıyla görsel, sesçil ve anlamsal olarak tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzer bulunmadığını müvekkili şirket ile davacı şirketin uzun yıllardır birbirinden haberdar olarak marka ve ticaret ünvanları ile eş zamanlı faaliyette bulunduğunu ve bir iltibas meydana gelmediğini, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasında işitsel ve görsel benzerlik bulunduğu, markaları MAKS LİNEN, TAÇ LİNEN, ZORLU LİNEN LİNENS şeklinde telaffuz eden ortalama tüketici kitlesinin çağrıştırma ihtimali de dahil markalar arasında benzerlik kuracağı, karıştırma ihtimali doğacağı, marka sahipleri farklı olsa dahi en azından aralarında idari ekonomik bir bağlantı olduğunu düşüneceği, markalar arasında 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile YİDK'nın 2015-M-2788 sayılı kararının iptaline, 2013/94752 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.