Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2287 K.2019/4687

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2015/345 E. - 2017/239 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1392-2018/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, "PAK" esas unsurlu, 01, 05, 29, 30 ve 32. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı tarafça yapılan 2014/01941 sayılı, 03, 05, 21, 35, 37 ve 44. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli, "DEPAK" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe iltibas ve tanınmışlık hukuki sebeplerine dayanılarak yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı ve nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kurum YİDK'nın 2015-M-6620 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Değer Grup İnşaat Tem. Gıda Reklam Taah. Eml. Otom. Nak. İth. İhr. Ltd. Şti., savunma yapmamıştır.

İlk derece mahkemesince, taraf markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin kısmen benzer olduğu, markaları farklılaştıran temel unsurların farklı olması sebebiyle, davacının itiraza mesnet markaları ile davalının marka başvurusundaki işaret karşılaştırıldığında markaların görsel, fonetik ve anlamsal bakımdan farklı olduğu, taraf markaları arasında iltibas yaratabilecek bir benzerliğin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları olan "PAK" ve "DEPAK" ibareleri arasında orta seviyedeki tüketici bakımından görsel, işitsel ve anlamsal bakımdan benzerlik ilişkisinin kurulmasının mümkün olduğu gibi davacının birden çok "PAK" ibareli markasının varlığı karşısında birbirleri ile bağlantı içinde oldukları yahut aynı seriye dahil oldukları düşünülebileceği,

benzerlik arz eden malların tüketimi için fazla zaman ayrılmamakta ve pazarlamalarının yapılması sürecinde aynı ya da yakın raflarda yer almaları mümkün olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında anılan mal ve hizmetler yönünden karıştırılma ve ilişkilendirme tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararanın kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile YİDK'nın 2015/M-6620 sayılı kararının dava konusu 2014/01941 sayılı başvuru kapsamında bulunan 05. sınıfta yer alan mallar ile 35.06: sınıfta yer alan hizmetler yönünden iptaline,

davalı başvuru ibaresi marka olarak tescil edilmediğinden sicilden terkinine dair talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.