Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2333 K.2019/3709

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/12/2017 tarih ve 2015/162-2017/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ortakları ... ve ...'ün 1991 yılından bu yana ortak olarak yiyecek, içecek hizmeti veren işletmeler işlettiklerini, 2003 yılında “Mangal Kebap İskender” işletme unvanı ile bir işletme işletmeye başladıklarını, ...-...

“Mangal Kebap İskender” adi ortaklığı ile Ankara'da şöhret sahibi olduklarını, işletmeleri için tasarlanmış ve kullanmakta oldukları tanıtım işaretini marka olarak adlarına tescil ettirmek üzere 15.5.2007 tarihinde 2007/26431 numara ile TPE'ne başvuruda bulunduklarını, bu başvurunun “Mangal” ibaresinin 7/c hükmü kapsamında vasıf bildirdiği gerekçesiyle itiraza rağmen TPE YİDK'nın 2008-M-3791 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilleri gerçek kişilerin 5.11.2007 tarihinde davalı şirketi kurduklarını,

şirketin ticaret unvanını da ortaklıklarının başladığı yılı da gösterecek ve geçmişte yine birlikte var ettikleri “Mangal” tanıtım işaretini tercih ederek “Mangal 1991 Gıda Tur. Teks. İnş. Tem. San. ve Tic. Ltd.

Şti.” olarak belirlediklerini, daha sonra davalı şirketten ayrıldıklarını, müvekkillerinin davalı şirketin geçmişte kendi işletmeleri için tasarlanmış ve piyasada ilk kez kendileri tarafından kullanılmış ve tanıtılmış tanıtım işaretini-işletme unvanını/logoyu bir süre kullanmalarına sadece muvafakat ettiklerini ancak, davalı şirketin tamamen kötüniyetle müvekkillerinin tasarladığı logoyu ve ayrıca tek başına şekli/logoyu 43. sınıfa dahil hizmetlerde tescil ettirmek üzere 5.8.2009 tarihinde TPE'ne başvurduğunu,

her iki marka ve müvekkilleri adına 7/1-c'den tescil edilmemiş “Mangal” ibareli markanın itiraza rağmen davalı adına 13.10.2011 ve 16.8.2010 tarihlerinde tescil edildiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2009 41754 ve 2009 41756 numaralı markaların 556 sayılı KHK'nın 7. ve 8. maddeleri ile kötüniyetle tescil nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafça dosyaya cevap dilekçesi verilmemiş ancak; 05/12/2012 tarihli celsede vekaletname sunan Av. Serken Eren cevabi beyanıyla; müvekkilinin kurulduğu tarihten beri fasılasız ve çekişmesiz olarak kullandığı logoları kendi adına tescil ettirmesinin ve marka tescilinden doğan haklarını kullanmasının kötüniyet olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda , iddia, savunma, bilirkişi ek raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; işletme devri nedeniyle dava konusu marka üzerindeki tüm hakkın davalıya geçmiş olduğu, davacının dava konusu markanın hükümsüzlüğüne gerekçe olabilecek öncelik hakkı bulunmadığı, davalının dava konusu marka tescillerinde kötü

niyetli olduğu yönünde yeterli delil bulunmadığı, davalının, devirden sonra, davacının yeni işletme kurmasına ve marka kullanımına sessiz kalmasının, davalının marka tescil ettirme hakkı üzerinde etkisinin olmayacağı, bu nedenle söz konusu hususun da hükümsüzlüğü talebe hak doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.