Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2420 K.2019/3909

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/11/2016 tarih ve 2015/581-2016/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 02.08.2013 tarihinde davalı şirketin Denizbank ...Şubesi'ndeki hesabına, dava dışı Ziraat Finansal Kiralama A.Ş. tarafından gönderilen ve açıklaması "Endeks Medya Reklam Tasarım Tic Ltd. Şti ile yapılan 10556 nolu finansal kiralama sözleşmesi gereğince yapılan ödemedir" şeklindeki 971 referans nolu talimata istinaden 50.000 Euro'nun transfer edildiğini, ancak yanlışlıkla ikinci kez aynı tutarda aktarım yapıldığını, davalı tarafından sadece 18.000 Euro'nun iade edildiğini ileri sürerek iade edilmeyen 32.000 Euro'nun 02.08.2013 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkili aleyhine dava konusu alacağa dayalı olarak başlatılan icra takibinin kesinleştiğini ve haciz işlemlerinin başlatıldığını, bu nedenle davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, 02.08.2013 tarihinde davalı şirketin hesabına dava dışı Ziraat Finansal Kiralama tarafından gönderilen talimata istinaden 50.000 Euro'nun transfer edildiği, aynı gün sehven bir kez daha 50.000 Euro tutarın mükerrer olarak davalı hesaplarına aktarıldığı, davalı ile yapılan görüşme sonucu 18.000 Euro'nun Ziraat Finansal Kiralama A.Ş. hesaplarına iade edildiği, bakiye kalan tutarın iadesi için davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen davalı tarafından anılan bedelin iade edilmediği,

bu şekilde davalının davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 32.000 Euro’nun 02.08.2013 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının Euro cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile 32.000 Euro’nun 02.08.2013 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, aynı alacağa ilişkin İstanbul 28. İcra Dairesi’nin 2013/22119 E. sayılı dosyasında icra takibi yapılıp mezkur takibin de kesinleştiği anlaşılmakta olup, icra takibine konu olan ve eldeki davada hükmedilen alacağın tahsili mükerrerlik arz ettiğinden Mahkemece icra takibindeki alacakla tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bu nedenle mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.