Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2590 K.2019/3942

Taraflar arasında görülen davada Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/01/2018 tarih ve 2016/135-2018/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiliyle davalı arasında 2006 yılında başlayan ticari ilişki bulunduğunu, davalının cari hesap ilişkisinden kaynaklı borçlarını ödememesi nedeniyle iş ilişkisinin sonlandırıldığını, ancak müvekkilinin davalıdan cari hesaptan kaynaklı alacağının bulunduğunu ileri sürerek 7.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davalının temyiz aşamasında sunmuş olduğu cari hesap mutabakat mektubunun borcu sona erdiren bir belge niteliğinde olmadığı,davacı ile davalı arasındaki ticari ilişkiler gereği davacının davalıya 7500 TL lik ödeme yaptığı ve davalının anılan bedeli davacıya ödemediği dosyaya getirtilen virman dekontu ve davacının ticari defter ve kayıtlarında yapılan inceleme sonucunda dosyaya sunulan 10/06/2014 havale tarihli bilirkişi raporu ile anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.