Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2634 K.2019/3513

Taraflar arasında görülen davada Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/11/2017 tarih ve 2017/421-2017/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankalarda bulunan hesaplarından internet üzerinden yetkisiz kişilerce üçüncü kişi hesabına para gönderildiğini, olayda gerekli tedbirleri almayan davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek, 3.127,50 TL'nin (2,50 TL EFT komisyonu dahil) haksız fiil tarihi olan 23.11.2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan Denizbank A.Ş.'den tahsiline, davalıdan talep edilen alacak oranında yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya tahmiline, 20.649,00 TL'nin (9,00 TL EFT komisyonu ve EFT BSMV dahil) haksız fiil tarihi olan 23.11.2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan Akbank TAŞ'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davalı bankaların kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sim kartının 3. kişilerce kopyalanması nedeniyle banka sistemleri tarafından sms ile gönderilen tek kullanımlık işlem onay şifrelerinin ele geçirildiği ve bu surette 3. kişilerin davaya konu EFT işlemlerini gerçekleştirdikleri, bu işlemlerde davacıya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı, davacının davalı ... nezdindeki hesabından toplam 2.125,00 TL tutarında EFT yapıldığı, bu miktardan davalı ...Ş'nin sorumlu olduğu, yine davacının davalı ... nezdindeki hesabından toplam 18.640,00TL EFT yapıldığı, bumiktardan da davalı ...’ın sorumlu olduğu gerekçesi ile davalılar hakkında açılan davaların kısmen kabulüne, 2.125,00 TL’nin davalı ...Ş’den, 18.640,00TL’nin davalı ...A.Ş’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 28/11/2017 tarihi itibariyle 2.270,00 TL'dir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile davalı ... AŞ.'den 2.125,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı ... AŞ. yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... AŞ. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... AŞ. vekilinin temyizine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... AŞ. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.