Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2691 K.2019/4213

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2014/369 E. - 2017/237 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/1565- 2018/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünya çapında ve Türkiye’de tanınmış "Nivea" markasını 1911 yılından bugüne halen üretilmekte olan kremler üzerinde kullanmakta olduğunu, TPMK nezdinde çeşitli sınıflardaki ürün ve hizmetleri kapsayacak şekilde tescilli pek çok markanın sahibi bulunduğunu, müvekkiline ait markalardan olan "NIVEA SOFT" logosunun, lacivert bir fon üzerine yazılmış beyaz renkli "NIVEA" ve "SOFT" ibareleri veya lacivert bir fon üzerine yazılmış beyaz renkli "NIVEA" ibaresi altında bulunan beyaz renkli dalga formunda yer alan renkli "SOFT" ibaresinden oluştuğunu,

davalı adına tescil için başvurusu yapılan 2013/01300 no’lu ambalaj kutu deseni çoklu tasarımında yer alan 2-3-4 ve 5 sıra numaralı tasarımların, müvekkilinin bahsedilen önceki tarihli ve tescilli olan haklarını ihlal eder nitelikte benzer olması nedeniyle yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığını, müvekkilinin bu konudaki itirazının TPMK YİDK’nın 2014-T-374 sayılı kararı ile tasarımların genel itibariyle farklı bulunması gerekçesine dayalı olarak reddedildiği, oysa başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

davalı TPMK YİDK'nın 2014-T-374 sayılı kararının iptali ile tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin çok sayıda “AGİVA” ibaresini içerir markasının mevcut olduğunu, piyasada yer alan birçok kozmetik firmasının marka ve tasarım görselinde dalga ve/veya kuşak kullanımının bulunduğunu, sadece bu unsurlara dayanarak benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğundan bahsedilemeyeceğini, “AGİVA” ibaresi ile “NIVEA” markası arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, haksız rekabet iddialarının yerinde olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi iddia, savunmalar, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu ürünler üzerinde kullanılan markalar ve bir bütün olarak tescil edilmek istenen krem kutusu tasarımları ile davacıya ait ve itirazına mesnet teşkil eden markalar/ürün görselleri arasında, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi kapsamında halk nezdinde karıştırılmaya neden olacak derecede benzerlik olduğu,

marka sahibi davacının, 556 sayılı KHK’nin 9/2-a maddesi uyarınca markalarının aynısı veya benzeri olan bir işaretin başka bir mal veya ambalaj üzerine konulmasını yasaklama yetkisinin bulunduğu ve bu yolla tescilin önüne geçebilme imkanının olduğu, davalı şirketin davacı ile,

marka ve tasarımların önceki sahibi olan Aş-Pa isimli şirket arasında süregelen uyuşmazlıkları bilebilecek bir konumda bulunduğu ve bu durumun, davalı tarafın önceki tarihli ve aynı ibare/şekil unsurunu teşkil eden markalardan kaynaklanan müktesep hak ilkesinden yararlanmasının önünde bir engel teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı TPMK YİDK'nın 2014-T-374 sayılı kararının iptaline, 2013/01300 sayılı tasarımın 2-3-4 ve 5 nolu istemler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı şirketin işbu davanın konusunu oluşturan 2013/01300 sayılı tasarımının 2-3-4 ve 5 nolu ambalaj kutu deseni çoklu tasarımlarında kullanılan "AGİVA soft+şekil" ibareli esaslı unsurun, davalı şirkete dava dışı Aş Pa Ltd.

Şti. tarafından devredilen ve işbu davada davacı markaları ile benzer bulunduğundan hükümsüzlüğüne karar verilen 2010/18956, 2012/18469 ve 2013/14697 numaralı ve aynı ibareli markaların esas unsurları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğu, bu durum karşısında davacının, 556 sayılı KHK’nin 9/2-a maddesi uyarınca markalarının aynısı veya benzeri olan bir işaretin başka bir mal veya ambalaj üzerine konulmasını yasaklama yetkisinin bulunduğu,

başkasına ait bir işaretin bir başka tasarım içinde kullanılmasının tasarımın hükümsüzlüğünü gerektirdiğine dair 554 sayılı KHK'de bir hüküm yer almasa da, bu durumun Yargıtay kararları ile kabul edilmiş bulunduğu gerekçeleriyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.