Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/271 K.2019/2847

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/274 E. - 2017/14 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/904-2017/956 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yapılan 2013/76311 sayılı, "1954’TEN BERİ UZMAN KASAP” ibareli, 40. sınıfta “hayvan kesim hizmetleri” de kapsayan marka başvurusunun anılan hizmet yönünden 556 KHK’nın 7/1-c maddesi uyarınca ...'nın 2015-M-4175 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu zira müvekkilince anılan ibarenin kullanımla ayırt edici nitelik kazandığını, ayrıca bütüncül değerlendirildiğinde tescil engelinin bulunmadığının anlaşılacağını ileri sürerek ...'nın 2015-M-4175 sayılı kararının iptaline, müvekkilinin marka başvurusunun 40. sınıfta yer alan “hayvan kesim işlemleri” hizmetinde tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının reddedilen hizmet yönünden kullanıma dair delilin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu “1954’TEN BERİ UZMAN KASAP” ibareli markada, "1954'TEN BERİ" ifadesinin marka bütünü içinde neredeyse hiç görünmediği, "UZMAN KASAP" ibaresinin yanında farklı bir ibare ya da unsur olarak algılanmadığı, "UZMAN KASAP" şeklindeki sıfat tamlamasında, "UZMAN" kelimesinin "KASAP" kelimesini betimlediği ve "kasabın" bir vasfı anlamında kullanıldığı, "UZMAN KASAP" ibaresi bir bütün olarak ele alındığında, kendisini oluşturan "UZMAN" ve "KASAP" sözcüklerinin anlamları dışında, yeni bir anlam kazanacak ve/veya farklı bir etki yaratacak şekilde bir araya getirilmediği,

herkesçe kullanılmakta olan ve bu sebeple de "hayvan kesim hizmetleri" bakımından belli bir firmayı, işletmesel kaynağı işaret etme kabiliyeti bulunmayan "UZMAN KASAP" ibaresinin, davacıya hasredilmesinin mümkün bulunmadığı, bu ibarenin davacının hizmetini tanıtan, davacı işletmeyi veya onun mal/hizmetlerini işaret eden, başka işletmelerin "hayvan kesim hizmetlerinden" ayırt etmeye yarayan bir ibare olmadığı, bu nedenle, dava konusu marka başvurusunun 40. sınıf: "Hayvan kesim hizmetleri" bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında somut ayırt edici niteliğinin bulunmadığı,

dava konusu marka başvurusunun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.