Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2741 K.2019/4199

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2016/39 E.-2016/635 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/1418-2018/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 44. sınıfta 2014/57282 sayı ile “MEDICALIFE” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2008/57962, 2014/25690, 2014/25701, 2008/57961 sayılı ve "Beylikdüzü Medilife+şekil", "medilife", "medilifedent", "Çapa Medilife+şekil" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazı sonucunda, TPMK'nin 2015-M-11580 sayılı YİDK kararı ile başvurularının reddine karar verildiğini, oysa dava konusu markalar arasında işitsel, görsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığını, "MEDİ" ibaresinin ayırt edici niteliğinin zayıf olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK. YİDK.'nın anılan kararının iptalini, marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu markalar arasında benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin 2001 yılında poliklinik olarak kurulduğunu, 2008 yılında Özel Çapa Medilife Hastanesi'ni bünyesine kattığını, 2009 yılında Özel Çapa Tomoçek Görüntüleme Merkezi’nin hizmete girdiğini, 2013 yılında Özel Beylikdüzü Medilife Hastanesi'ni hizmete sunduğunu, hastanecilik sektöründe 44. sınıf kapsamında markasını aktif şekilde kullandığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Mahkemece, dava konusu markalar arasında 44. sınıf tıbbi hizmetler bakımından 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince Davacı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı, Davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.