Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2757 K.2019/4756

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30/11/2017 tarih ve 2015/271-2017/1153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada; müvekkili ile davalı arasında bulunan acentalık sözleşmesine istinaden davalı tarafın kendilerine 31.12.2009 itibariyle 354.652,00 TL borç çıkardığını, oysa müvekkilinin bu tarih itibariyle davalıya 143.168,80 TL borçlu olduğunu, davalı tarafından tahakkuk ettirilen borcun 211.000,00 TL'lik kısmından sorumlu olmadığını ileri sürerek, bu miktar bakımından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise; taraflar arasındaki acentalık sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek, asıl davanın kabulü halinde 10.000,00 TL denkleştirme tazminatının ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 08.04.2011 tarihi itibariyle müvekkiline 266.682,86 TL borçlu olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı acentanın 12.07.2017 tarihi itibariyle davalı sigorta şirketine kesinleşmiş 266.372,01 TL borçlu olduğu tespit edilen bilirkişi raporuna itibar edilerek, asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise; davacının davalı dışındaki altı sigorta şirketinin daha acentası olduğu, denkleştirme tazminatına yönelik dosyaya herhangi bir belge sunulmadığı ve tazminat şartlarının da oluşmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile birleşen davada verilen kararın onanmasına, asıl davaya yönelik olarak ise davacı vekilinin ileri sürdüğü aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Asıl dava, acentalık sözleşmesinden kaynaklanan borcun bir kısmına ilişkin borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, asıl davaya konu olayda var ise borcun tutarının belirlenebilmesi için davalının kayıt ve defterlerine göre hesaplama yapılması gerektiğinden, öncelikle davalı yanın kayıt ve defterlerinin incelenmesi, ayrıca davacı yanın 31.12.2009 tarihi itibariyle 143.168,80TL borcu olduğunu, kalan kısım yönünden ise borçlu olmadığını ileri sürmesine göre, mahkemece, 31.12.2009 tarihi itibariyle davacı acentanın davalı sigorta şirketine 354.552,79TL borçlu olup olmadığının, borçlu ise ne kadar borçlu olduğunun belirlenmesinin ardından,

belirlenen miktardan davacının kabulünde olan kısım düşüldükten sonra kalan kısım yönünden talebin 31.12.2009 tarihi itibariyle değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve çelişkili bilirkişi raporlarına göre davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, asıl davaya yönelik kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.