Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2949 K.2020/2445

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/06/2015 gün ve 2012/5 - 2015/129 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/02/2018 gün ve 2018/31 - 2018/1299 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili tarafından hakları takip ve tahsil edilen yerli ve yabancı menşeli müzik eserlerini, Vodafone abonesi olan kullanıcılara sunduğunu, davalı şirketin 18.07.2011 tarihinde, müvekkili de dahil sektörde faaliyet gösteren diğer meslek birlikleri ile yerli menşeli müzik eserleri bakımından imzaladığı sözleşme ile yazılı izin aldığı halde koruma altında bulunan yabancı menşeli müzik eserlerini izinsiz kullandığını, bu hususun tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporu ile sabit olduğunu ileri sürerek müdahalenin men'ini,

FSEK'in 68/1. maddesi uyarınca tecavüzün refi için taraflar arasında izin sözleşmesi imzalanmış olsaydı, müvekkilinin tarifesine göre talep edebileceği bedelin üç katına hükmedilmesini, şimdilik 25.000.- TL mali hak bedelinin 2011 yılı başından itibaren hesaplanacak avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 307.500.- TL+KDV olarak belirtmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, FSEK'in 68. maddesi uyarınca belirlenen rayiç bedelin 3 katı olan 307.500,00 TL+KDV'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce gerekçe ilave edilmek suretiyle onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.