Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/311 K.2019/4806

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Tüketici Mahkemesince verilen 11/10/2017 tarih ve 2016/647-2017/1234 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili ile fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/06/2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., fer'i müdahil TMSF vekili Av. ..., davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TMSF tarafından el konulmadan önce EGE Bank A.Ş.'ye 100.000,00 DM parasını yatırdığını, 21.12.1999 tarihinde Ege Bank A.Ş.’ye el konularak TMSF'ye devredildiğini ve daha sonra birleştirilen bankaların ING Bank A.Ş.‘ne devredildiğini, bankaya el konulmasından sonra müvekkilinin mevduatının ödenmediğini, Egebank A.Ş.’nin Off-Shore Bankasını kurarak mevduat sahiplerini dolandırdığını ve zarara uğrattığını, davalının müvekkilinin uğramış olduğu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 100.000,00 DM karşılığı 51.129,18 Euro’nun faziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre yönünden usulden ve ayrıca esastan da reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ve ihbar olunan vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 51.129,18 EURO'nun 28/09/1999 tarihinden itibaren devlet bankalaarının EURO'ya uyguladığı en yüksek faizle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ıncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını Off-Shore Bankası'ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı ING Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden Egebank A.Ş.’nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise Sümerbank A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile Oyakbank A.Ş. (sonraki unvanı ING Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği,

anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen Yurtbank A.Ş.’nin işlemi olduğu,

somut uyuşmazlık itibariyle davalı banka ile TMSF'nin 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.