Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3250 K.2019/4897

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05/04/2017 tarih ve 2015/209 E- 2017/373 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/607 E- 2018/136 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Tetaş Şirketler Grubunda yer alan şirketlerdeki hisselerinin 2011 yılında davalılara devri konusunda anlaştığını ve hisse devirlerinin gerçekleştirildiğini davalıların hisselerin devrine ilişkin mutabakat çerçevesinde taahhütname ve ödeme tablosunu düzenleyip imzalayarak müvekkiline ödeme tablosunda belirtilen vadelerde borç tutarlarını ödemeyi yüklendiklerini, taahhüt ettikleri ödeme planı kapsamında 2013 yılının ilk 6 ayına kadar ödemeleri yaptıklarını ancak Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim,

Kasım ve Aralık aylarına ilişkin 550.000,00 Euro bakiye borçlarını vade tarihlerinde ödemediklerini bu sebeple davalılara ihtarname gönderildiğini ancak davalıların yalnız 550.000,00 Euro ana para borcunun ödendiğini işlemiş faiz borcunun ise ödenmediğini bu amaçla faiz alacağının tahsili için davalılar aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalıların İstanbul 30. İcra Müdürlüğü'nün 2014/34498 Esas sayılı takip dosyasına itirazda bulunduklarını taraflar arasında düzenlenen taahhütname ile ödeme tablosunda vadenin belirlendiğini,

davalıların gecikme faizine itiraz edemeyeceklerini ileri sürerek itrazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkillerinden bir kısmına usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilmediğini, davalılardan Halil Yurdakultan ve Mahmut Barıştan lehine hisse devri yapılmadığını, hisse satın almadıklarını bu nedenle anılan davalılara yönelik davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkillerin davacıya hisse devir bedellerinden kaynaklanan herhangi bir borçları kalmadığını, taksitlerin geç ödenmesinin davacının rıza ve bilgisi dahilinde olduğunu, takibe konu miktarın nasıl hesaplandığı, hangi faiz oranının uygulandığının belirli olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesinini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalılarca imza inkarı yapılmayan taahhütnamede taksitlerin hangi tarihlerde ödeneceğinin gün olarak tayin ve tespit edildiği, 6098 sayılı TBK'nın 117. maddesi hükmü gereğince taraflarca kararlaştırılan taksit tarihlerinin kesin vade olduğu,

davalıların ihtarla ayrıca temerrüde düşürülmesine gerek olmadığından TBK 88. maddesi kapsamında faiz talep edebileceği, taahhütname ile kararlaştırılan ana para borcu yabancı para olduğundan Merkez Bankasının Kamu Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranlarının uygulanması gerektiği, TBK 121/2. maddesi gereği faize faiz yürütülemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların icra takip dosyasına vaki itirazlarının 29.364,80 Euro yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin alacak ve alacağa faiz yürütülmesi taleplerinin reddine,

alacak likit ve itiraz haksız olduğundan alacağın %20'si oranında 16.561,74 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalılardan ... ve ...'ın sözleşmenin tarafı oldukları ve ödeme belgesinde imzalarının olduğu dolayısıyla asıl alacağa bağlı faiz alacağı yönünden pasif husumet ehliyetlerinin bulunduğu, hisse bedellerinin ödenmesine ilişkin taahhütname ve onun eki niteliğindeki ödeme tablosunda hangi davalının ne kadar ödeme yapacağı açıkça belirtilmediğinden TTK'nın 7.maddesi gereği davalıların borçtan müteselsilen sorumlu olduğu,

faiz hesabında 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesine göre kamu bankalarının o yabancı para üzerinden açtığı bir yıllık vadeli mevduata fiilen ödediği en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiği, davacının takip yapmakta kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca davalılar lehine kaldırılmasına, davalılar vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkeme kararının HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne davalıların icra takip dosyasına yaptıkları itirazlarının 22.193,84 Euro üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, davacının fazlaya ilişkin alacak ve alacağa faiz yürütülmesi taleplerinin reddine, alacak likit ve itiraz haksız olduğundan alacağın %20'si üzeride hesaplanan 12.517,33 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalılar vekilinin kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin de HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.