Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3336 K.2019/4753

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Tüketici Mahkemesince verilen 08/02/2018 tarih ve 2016/706-2018/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ile davalı İNG Bank vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurt Ticaret ve Kredi Bankası'nın davalı bankaya devrinden önce, 29.11.1999 tarihinde Avcılar Şubesi'ne yatırdığı mevduatının banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile off-shore hesaba gönderildiğini, paranın Off-Shore Bankasına hiç gönderilmeyip banka bünyesinde kaldığını ve burada izlendiğini, yapılan ceza yargılaması sonucunda banka yöneticilerinin ceza aldıklarını ileri sürerek,

müvekkili tarafından davalı bankaya 03.12.1999 tarihinde yatırılan 9.287,00 Amerikan Dolarının 29.11.1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar %84 akti faiz, vade sonundan itibaren ise 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi gereğince faiz uygulanarak, yine davacı tarafından davalı bankaya 29.11.1999 tarihinde yatırılan toplam 10.592,00 TL'nin 29.11.1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar %84 akti faiz, vade sonundan itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi gereğince faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve fer'i müdahiller vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre.

Yurtbank tarafından Yurt Security Off- Shore Ltd.'ye gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs'a gönderilmediği, hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı ve geri ödeme yapılmadığı, davalı bankanın Yurtbank'ı devralan şirket olarak bu borçlardan sorumlu olduğu, bu itibarla davacının 3.077,21 TL, 7.515,83 TL ve 9.287,00 Amerikan Doları tutarındaki işlemler nedeniyle davalıdan alacaklı olduğu,

Türk Lirası mevduatları bakımından paraların hesaba yatırıldığı 29.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte, Amerikan Doları mevduat bakımından ise paranın hesaba yattığı tarih olan 03.12.1999 tarihinden itibaren T.C Merkez Bankasının dövize uyguladığı en yüksek mevduat faiziyle birlikte talep edebileceği ve fazlaya dair talebin yerinde olmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek, davanın kabulü ile 3.077,00 TL ve 7.515,00 TL'nin 29.11.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

9.287 Amerikan Dolarının 03.12.1999 tarihinden itibaren T.C Merkez Bankasının dövize uyguladığı en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2.198,76 TL harç ve 1.309,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı ING Bank vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ING Bank A.Ş.'ye harç yüklenmiş ise de, işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurt Bank A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın Off-Shore Bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurt Bank A.Ş.'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş'ye devredildiği,

bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş.'ye devredilen Yurt Bank A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan işbu davada bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Ayrıca, dava konusu uyuşmazlık mutlak ticari iş niteliğindeki bankacılık işleminden kaynaklandığından ve davacı yanın talebinin ticari işlerde uygulanan avans faizini kapsadığı cihetle Türk Lirası mevduat yönünden avans faizi uygulanacağı dikkate alınmadan kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.