Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3341 K.2019/4515

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 24/06/2010 tarih ve 2008/1417-2010/611 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bodrum şubesindeki hesabına ait şifre ile bilinmeyen bir kişi tarafından işlem yapıldığını, internet bankacılığı yolu ile 3.000,00 TL'nin müvekkilinin bilgisi ve talimatı dışında İşbankası ... şubesinde ... hesabına EFT yolu ile aktarıldığını, bu durumun 07/07/2008 tarihinde site yöneticisi tarafından banka şubesinden para çekilirken fark edildiğini, derhal hesaplara bloke konulduğunu, şifrelerin iptal edilmesinin istendiğini ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu,

bir güven kurumu olan bankanın objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğunu, ek güvenlik önlemlerinin alınması gerektiğini belirterek 3.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşmeye dayalı bu davanın havale alıcısına karşı açılması gerektiğini, davacının kişisel bilgisayarında gerekli güvenlik tedbirini almaması ya da parola ve şifresini üçüncü kişilerle paylaşması olmak üzere olayın iki şekilde gerçekleşebileceğini, müvekkili bankanın internet sitesinde gerekli güvenlik önlemlerinin tamamını aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı bankanın Bodrum şubesi hesabından 16/08/2008 tarihinde 3.000,00 TL'nin internet bankacılığı yolu ile İş Bankası ... şubesi müşterilerinden ... hesabına EFT yolu ile aktarıldığı, paranın 403,99 TL'sinin hesaba bloke konularak davacı hesaba iade edildiği, davalı banka tarafından davacının şifre ve parolasını üçüncü kişilerle paylaştığı yada kişisel bilgisayarında gerekli güvenlik önlemlerini almadığı iddiasının ispat edilemediği, bilirkişi raporuna göre davalı bankanın olay tarihinde uyguladığı güvenlik önlemlerini müşterileri için zorunlu kılmadığı,

güven kurumu olan bankalar topladıkları mevduatı sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları, objektif özen borcu altında olan bankaların hafif kusurlarından dahi sorumlu olacakları, davacının kusuru ispat edilemediğinden müterafik kusurdan da bahsetmenin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davacı hesabına geri iade edilen 403,99 TL düşülmek suretiyle bakiye 2.596,01 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.