Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/363 K.2019/4847

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17/12/2014 gün ve 2014/680 - 2014/452 sayılı kararı bozan Daire'nin 27/09/2017 gün ve 2016/8613 - 2017/4793 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Antalya Minibüsçüler Odasına bağlı olarak M plakalı minibüsü işletirken M plakalı minibüslerin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 26.10.2007 tarihli kararı ile 18+1 oturma kapasiteli araçlara dönüştürülmesi sonrasında 07 AB 245 plakalı aracı alarak işletmeye devam ettiğini, bu karardan sonra S.S 21 nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcılar Kooperatifi üyesi olan dava dışı Ali Mıh tarafından söz konusu kararın iptali için dava açıldığını, dava devam ederken Antalya Minibüsçüler Odası ile davayı açan kişinin bağlı bulunduğu S.S.

21 nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcılar Kooperatifi arasında protokoller imzalandığını, tarafların birlikte çalışacakları ve davalardan feragat edeceklerinin düzenlendiğini, bunun karşılığında 575 adet nama yazılı senedin kooperatife teslim edildiğini, idare mahkemesine açılan davadan karar kesinleştikten sonra feragat edildiğini, minibüsçüler odası ve üyelerinin aldatıldığını, müvekkilinin de davalı lehine senet verdiğini ve 38.100.- TL ödemek zorunda bırakıldığını, protokoldeki birleşme şartlarının yerine getirilmeyip müvekkilinin aldatıldığını,

davalının sebepsiz yere zenginleştiğini ileri sürerek 38.100.- TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.