KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/3770 E., 2020/2094 K.·Mahkemesi :fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2020
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/03/2016 gün ve 2013/214 - 2016/41 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/04/2018 gün ve 2016/8857 - 2018/2802 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı karşı davalı vekili, müvekkili adına tescilli tasarımlardan 2012/06963-154, 2013/04880-3 ve 2013/02459-12 nolu tasarımlara konu ürünlerin davalı tarafından izinsiz olarak üretildiğini, bu durumun müvekkili tasarımlarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün önlenmesine, 5.000 TL manevi, 3.000 TL maddi ve 2.000 TL itibar tazminatının tahsiline, taklit edilen ürünlerin davalıdan alınarak kendilerine teslimine, bu talepleri kabul edilmediği takdirde taklit edilen ürünlerin imhasına karar verilmesini, karşı davanın reddini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuş, karşı davada asıl davacı adına tescilli 2012/06963 çoklu tasarımın 154 nolu etek tasarımının yenilik unsuru taşımadığını iddia ederek hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca karşı davada hükümsüzlük talebinin kabulüne sair taleplerin reddine, asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/3770, K. 2020/2094, 26 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama