Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3807 K.2019/5558

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2016/356 E. - 2017/44 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf isteminin süre yönünden reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/06/2018 tarih ve 2018/24 E. - 2018/662 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'ın “ETESETTÜR” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ya başvuruda bulunduğunu, 2015/75185 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, itirazın 556 sayılı KHK 36. maddesi gereğince reddedildiği, kararın muterize 16.05.2016 tebliğ edildiği, hastalık nedeniyle itirazlarının 21.07.2016 tarihinde yapıldığını ileri sürerek, 2015/75185 sayılı tescil başvurunun durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının zorunlu başvuru yolunu tüketmediğini, YİDK'ya başvurmadan ve bir YİDK kararı olmadan dava açtığını savunarak, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacının zorunlu başvuru yolunu tüketmediği, kurumun vereceği YİDK kararınına karşı dava yolu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, gerekçeli kararın, davacı vekiline 18/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf başvurusu ise 6100 sayılı HMK'nın 345. maddesinde düzenlenen yasal iki haftalık süre geçtikten sonra 02/11/2017 tarihinde yapıldığı, istinaf dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine usulsüz olarak tebliğ edildiği ve karardan daha sonraki bir tarihte haberdar olunduğu yönünde itirazda bulunulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK'nın 352/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süresinde yapılmadığı yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.