KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/3906 E., 2020/464 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2020
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/04/2016 gün ve 2014/83 - 2016/561 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/06/2018 gün ve 2016/13588 - 2018/4751 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya hiç bir borcu kalmadığı halde ...plakalı araç üzerine konan rehnin kaldırılmadığını ileri sürerek anılan araç üzerindeki rehnin fekkini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve Taşıt Aracı Rehin Sözleşmesi imzalandığını, rehin sözleşmesi ile davacının, diğer tüm kredi sözleşmelerinden doğmuş ve doğacak borçları için aracını rehnettiğini, davacı şirkete 03.04.2009 tarihinde kullandırılan 22.000 TL anapara tutarlı taşıt kredisinin şirket ortakları ... ve ... tarafından da imzalandığını, yine taraflar arasındaki ...
İşletme Kart Taahhütnamesinde ...'nın müşterek borçlu, müteselsil kefil sıfatıyla imzasının bulunduğunu, ...'nın davacıya kefil olduğunu, kefilin kredi kartı borcu sebebiyle hakkında yasal takip başlatıldığını, ...'nın da davacı firmaya kefaleti olup bu kişinin kredi kartı borcunun yapılandırıldığını, davacının, dava dışı ...'ya kefil olduğunu, ...'nın da müvekkiline borcunun bulunduğunu, bu nedenlerle rehnin kaldırılmamasının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/3906, K. 2020/464, 16 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama