Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4027 K.2019/5442

Taraflar arasında görülen davada Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2006/100 E- 2017/639 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin usulden reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 07/06/2018 tarih ve 2018/1048 E- 2018/632 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlarokundu gereği konuşulup düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen karar üzerine davalı asil tarafından istinaf isteminde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kısıtlının kesinleşen mahkumiyet sebebiyle vesayet altına alındığı, kendisine vasi atandığı, mahkemenin gerekçeli kararını vasiye tebliğ etmesine rağmen, vasi tarafından ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmediği, kısıtlının da istinafa başvuru hakkının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bunun üzerine, davalı vekili Av. ..., 17/11/2008 tarihli vekaletname ibrazıyla beraber temyiz başvurusunda bulunmuştur. Ancak, Türk Borçlar Kanununun 513/1. maddesine göre, sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekalet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi yada iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur.

Bu bağlamda, davalı ile vekili Av. ... arasında 17/11/2008 tarihinde kurulan vekalet ilişkisinin, davalının kısıtlanmasıyla birlikte sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davalının kısıtlılık halinin sona erip ermediğinin tespit edilmesi ve eğer kısıtlılık hali sona ermişse, davalı vekilinin geçerli bir vekaletname ibraz etmesinin sağlanmasından sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.