Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4033 K.2019/5411

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/02/2017 tarih ve 2016/824 E- 2017/65 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/07/2018 tarih ve 2018/34 E- 2018/764 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin

reddiyle olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 08.03.2010 tarihinde müvekkili şirket nezdinde çalışmaya başladığını, taraflar arasında imzalanan 29.06.2012 tarihindeki belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 12.02.2015 tarihine kadar görevini sürdürüp o tarihte iş akdini davalının sonlandırdığını, davalının en son Orta Anadolu - Karadeniz Bölge Müdürlüğü'nde “saha satış müdürü” olarak çalıştığını, bu sırada müvekkiline keşide ettiği ihtarname ile ödenmediğini iddia ettiği işçilik alacaklarının 3 gün içinde ödenmemesi halinde sözleşmenin feshedileceğini ihtar ettiğini, davalının herhangi bir ödenmemiş alacağının bulunmadığını,

buna rağmen davalının sözleşmeyi anılan nedenle feshederek rakip şirket olan Türkiye Petrolleri Dağıtım A.Ş’de Karadeniz bölge saha müdürü olarak çalışmaya başladığını, davalının rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek davalının yıllık brüt ücretine denk gelen 51.000 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, davanın rekabet etmeme yasağına aykırılık oluşturan fiiline derhal son verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, ödenmeyen işçi alacaklarının tahsili için açılan İstanbul 5. İş Mahkemesi'nin 2015/402 E. sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılması gerekiğini, rekabet etmeme yasağına dair cezai şart hükmünün bulunduğu 29.06.2012 tarihli sözleşmenin müvekkiline zorla imzalatıldığını, ayrıca sözleşmedeki bu hükmün sadece müvekkili açısından yükümlülük öngördüğünden geçersiz olduğu gibi, tüm Türkiye sınırları içerisinde rekabet etmeme yönünden öngörülen bu düzenlemeye geçerlilik tanınamayacağını, müvekkilinin rekabet yasağına aykırı eyleminin olmadığını,

davacı tarafın müvekkilinin davranışının önemli bir zarara sebep olduğunu da kanıtlaması gerektiğini, sektörde benzer görevi farklı işverenler bünyesinde yerine getiren satış elamanlarının tümünün yaklaşık olarak aynı ve/veya eş değer ticari bilgiye sahip olduklarını, müvekkilinin yeni işverenin akaryakıt alanında faaliyette bulunurken eski işvereninin ise Lpg alanında faaliyet gösterdiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla cezai şarta hükmedilmesi halinde cezai şarttan indirim yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, Anayasa'nın Çalışma ve Sözleşme Hürriyeti başlıklı 48 ve devamı maddeleri gereğince herkesin dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahip olduğu, BK 19/1. maddesinde (TBK 26) bir aktin konusunun kanunun gösterdiği sınır dairesinde serbestçe tayin olunacağı, BK 20. maddesinde (TBK 27) ise kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmelerin kesin olarak hükümsüz olacağının düzenlendiği, buna göre taraflar arasındaki sözleşmenin rekabet yasağını düzenleyen 8. madde hükmünün Anayasa ile güvenceye alınmış olan çalışma hürriyetinin ihlali anlamına geldiği ve bu nedenle anılan düzenlemenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, davalının iş akdini haklı olarak feshettiği ilk derece mahkemesi ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi’nin 21.06.2018 tarih, 2017/4014 E. - 2018/952 K. sayılı kararı tespit edildiğinden davacı işverenin rekabet yasağı sözleşmesi sebebiyle tazminat isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK.m.33 ve 355 uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının gerekçesinin düzeltilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm verilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.