KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/4185 E., 2020/1740 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2020
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/06/2016 gün ve 2015/105-2016/292 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/05/2018 gün ve 2016/10280-2018/3406 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin FSM Yapı Denetim Şirketinin %25 hisseli ortağı olduğunu, davalıların şirketin idari ve mali işlerinden mesul müdürlüğünü yaptıklarını, şirketin 2012 ve 2013 yıllarında 241.412,88 TL kâr ettiğini, bu kârın muhasebe kayıtlarında da görüldüğünü, paranın ne banka hesaplarında ne de şirket kasasında mevcut olmadığını, yasal zorunluluk gereği paranın mesul müdürlerin sorumluluğunda olduğunu, müvekkilinin bu karın dağıtılmasını talep ettiğini, müvekkilin hissesi dikkate alındığı zaman kar alacağının 60.353,00 TL, demirbaşlardan (oto ve çeşitli büro malzemeleri oto,
fax bilgisayar) hissesine düşen 10.000,00 TL ile ödediği sermaye olan 7.500,00 TL'nin toplamı 77.852,00 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek bu miktarın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce değişik gerekçe ile onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/4185, K. 2020/1740, 19 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama