Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/437 K.2019/4840

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/12/2015 gün ve 2014/489 - 2015/293 sayılı kararı onayan Daire'nin 31/10/2017 gün ve 2016/3587 - 2017/5916 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gıda sektörünün öncü firmalarından olduğunu, bünyesinde binlerce markayı barındırdığını, bunlar arasında DİDO esas veya münhasır unsurlu markaların bulunduğunu, DİDO markasının tanınmış marka olarak özel koruma altında olduğunu, davalı şirketin DİNO esas unsurlu markanın tescil başvurusuna yaptıkları itirazın reddedildiğini, markaların birbirine ayırt edilemeyecek kadar benzediğini, sınıflarının da aynı olduğunu ileri sürerek davalının marka başvurusu tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.