Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4446 K.2020/1604

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06/02/2013 gün ve 2009/374 - 2013/19 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/12/2013 gün ve 2013/9251 - 2013/23161 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.05.2009 günü saat 10:00 sularında şahsına ait aracının içinde vergi dairesine götürülmek üzere bulunan ticari defter, fatura, makbuz ve belgelerin çalındığını ileri sürerek söz konusu defter ve belgeler için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.