Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4883 K.2019/7053

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19/10/2017 tarih ve 2016/560 E.- 2017/600 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/07/2018 tarih ve 2018/199 E.- 2018/1223 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2016/57040 sayılı “ÖĞÜN” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı adına tescilli 2006/23925 sayılı “ÖĞÜN+Şekil” ibareli marka nedeniyle müvekkilinin marka başvurusunun reddedildiğini, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı yana ait markanın şarap emtiası yönünden 5 yıl boyunca ciddi anlamda kullanılmadığını ileri sürerek davalı yana ait 2006/23925 sayılı “ÖĞÜN+Şekil” ibareli markanın 33. sınıftaki "şaraplar" emtiası yönünden 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca kısmen iptali ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline ait "ÖĞÜN" markalarının tanınmış marka statüsünde olduğundan 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesine göre farklı mal veya hizmetlerde kullanılacak olsa dahi sonraki markanın başvurusuna engel olabileceğini, davacının hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markanın 33. sınıfta yer alan şaraplar emtiası yönünden davalı tarafça etkin kullanımının olmadığı, ancak Anayasa Mahkemesinin 14/12/20l6 tarih 2016/148 Esas 2016/189 Karar sayılı iptal kararı ile 556 sayılı KHK'nın 14. maddesindeki etkin kullanmama nedenine dayalı iptali düzenleyen düzenlemenin iptaline karar verildiği ve söz konusu iptal kararının resmi gazetede yayınlanması sonrasında yürürlüğe girdiği, öncesinde başkaca bir yasal düzenlemenin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi gerekirken davanın reddi yönünde hüküm kurulmasının isabetli olmadığı, davanın niteliği itibariyle ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalı tarafça dosyaya değinilen alt sınıf yönünden herhangi bir kullanım kanıtı sunulmadığı gibi markanın tanınmışlığının kanıtlanmadığı, haklılık durumu göz önüne alınarak yargılama giderlerinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.